cretan music – mantinades

Πρέπει να ομολογήσω, ότι δεν είμαι λάτρης του Ψαραντώνη. Οχι πως δεν τον σέβομαι για ότι έχει προσφέρει στην Κρητική μουσική, αλλά το ηχόχρωμα της λύρας του δεν μου ταιριάζει. Εκτός αυτού δεν τον έχω ακούσει ποτέ – πιθανόν δεν έτυχε – να παίζει λύρα έτσι όπως θα ήθελα να τον ακούσω, δηλαδή, χωρίς πολλά-πολλά “κολπουδάκια” επάνω στη μελωδία του σκοπού ή χωρίς να κάνει “τα δικά του”.

Σε αυτό το video, παίζει έτσι όπως θα ταίριαζε περισσότερο στις δικές μου μουσικοακουστικές προτιμήσεις. Ξεχωρίζεις την πανέμορφη μελωδία του Φουρνιανού συρτού, προσθέτοντας το δικό του, μοναδικό στυλ, χωρίς να υπερβάλλει. Το αποτέλεσμα είναι εξαίσιο.

…και όπως λέει και ο Ψαραντώνης στο τέλος του video… “Μπραααάβο μας”!!!

Πιθανό να έχετε ήδη καταλάβει ότι η λύρα του Κώστα Κακουδάκη μου αρέσει. Μου αρέσει πάρα πολύ! Και είναι κρίμα που αυτή η λύρα δεν έχει λάβει την τύχη άλλων, που έχουν το 1/4 του ταλέντου και της μουσικότητας του. Είναι από τις λύρες που με κάνουν να νιώθω να ανατριχιάζω από ευχαρίστηση κάθε φορά που την ακούω. Να’σαι καλά φίλε Γιώργη Ντάλα που “μ’έσυρες” και τον πρωτάκουσα. Και τί δεν έχει η λύρα του!; Μελωδία;;; Μουσικότητα;;; Καθαρότητα;;; Ακούστε σε αυτό το βίντεο να παίζει ένα κορυφαίο αργό συρτό της Κρήτης, “Ο Δυστυχής” του Λεωνίδα Κλάδου και θα μπορέσετε να ξεχωρίσετε κάθε νότα που πατάει απάνω στη λύρα του!!!

Αυτό είναι λύρα!!!

Το βίντεο είναι από τη νέα συνεργασία του Κωστή Κακουδάκη με τον Ηλία Σαββάκη και τον Δημήτρη Αγγελιδάκη και βιντεοσκοπήθηκε ζωντανά σε μια βραδιά, στις 18/1/2009 στο κέντρο Ζέφυρος. Φτου!!! και το’χασα και αυτό!!!

Ο Λεωνίδας Κλάδος, ανακάλυψε το ταλέντο του Μιχάλη Τζουγανάκη όταν ο δεύτερος ήταν 13 χρονών και συνεργάστηκαν για πέντε χρόνια. Αποτέλεσμα αυτής της συνεργασίας τους ήταν ο δίσκος “Ο ζηλιάρης” που κυκλοφόρησε το 1985. Σε αυτό το δίσκο ο Κλάδος είχε γράψει τη μουσική και ο Τζουγανάκης τις μαντινάδες.

Το βίντεο που ακολουθεί είναι από εκείνη την εποχή και συγκεκριμένα από ζωντανή εμφάνισή τους το 1987!! Για τη λύρα του Κλάδου, απλά… δεν έχω λόγια να πω. Θεωρώ ότι είναι η κουρυφαία λύρα της Κρητικής μουσικής και αυτό είναι καθαρά προσωπική προτίμηση. Οπως λέω… “είμαι της Κλαδικής“.

Οπως επίσης δε μπορώ να μην εκθειάσω το λαούτο του Τζουγανάκη, που είναι ένας πραγματικά μεγάλος καλλιτέχνης του οργάνου, άσχετα με το ότι δεν μου αρέσει ο δρόμος που ακολουθεί. Αλλά και πάλι αυτό είναι προσωπική άποψη.

Οσον αφορά το Μανιά, τί να πει κανείς για το “αηδόνι της Κρήτης”; Η πορεία του, η δισκογραφία του και το ήθος του τα λέει όλα!

Ο συνδιασμός των τριών τους όμως… Δε θα πω λόγια…