Ο παραδοσιακός τρόπος για να προχωρήσει η μουσική, δεν είναι να της βάλουμε ντραμς, ηλεκτρικά μπάσα, ηλεκτρικές κιθάρες και αρμόνια. Αν είναι έτσι… να κάνουμε και ένα remix σε progressive house beat και το “Μόνο εκείνος που αγαπά” και να πούμε ότι η Κρητική μουσική προχώρησε μπροστά και πλέον έχει γίνει και international!!
Η παραδοσή πάει μπροστά όταν κάποιος “πατάει στα παραδοσιακά μονοπάτια” και με τα λίγα που του δίνονται να την προχωρήσει με την δεξιοτεχνία του ή βγάζοντας νέους σκοπούς και νέες μελωδίες. Εκεί είναι η μαγκιά του “παίχτη”-δημιουργού και όχι στην εισαγωγή νέων οργάνων και πειρασματισμών με αυτά.

Αλλες περιοχές της Ελλάδας την έχουν πατήσει. Στην Πελοπόνησο και στη Στερεά Ελλάδα, τα “παραδοσιακά πανηγύρια” έχουν μετατραπεί σε ύμνο του γυφτοτσιφτετελιού και του σκυλάδικου. Σε αρκετά νησιά τα “νησιώτικα” έχουν πάρει το δρόμο που χάραξε ο Πάριος. Οι παλιότεροι νησιώτες έχουν βγάλει αφρούς με τις ενορχηστρώσεις σε αυτά και αδυνατούν να τ’ακούσουν. Δεν αλλοιώθηκε μόνο η παραδοσιακή μουσική, αλλά απαλλοτριώθηκε και πουλήθηκε για χάρη των ευρώπουλων.

Αν είναι να προχωρήσουμε μπροστά και να εκμοντερνίσουμε την Κρητική μουσική, γιατί και εμείς οι άνδρες να μη βγάλουμε τα παραδιακά μας παντελόνια και σώβρακα και να βάλουμε φουστίτσες και στρινγκάκια (την ίδια δουλειά κάνουν και αυτά και ειδικά η φούστα δίνει και παραπόνα άνεση)… να τον παίρνουμε που και που από πίσω, αλλά παρόλ’αυτά να συνεχίσουμε να είμαστε καθαρόαιμα αρσενικά και καπετανέοι!!

ΥΓ: Μην θεωρήσεις την απάντησή μου ως επιθετική ή προσωπική. Απλά… μου έδωσες την ευκαιρία να γράψω μερικά πράγματα, εν συντομία, που δεν είχα ξαναγράψει.