Αλέξανδρος Παπαδάκης και Αλέξανδρος Αγγελάκης. Ζευγάρι από τα λίγα, χωρίς πολλά-πολλά. Απολαύστε τους… σε παρέα.

Στο σύθαμπο τση θύμησης θωρρώ σε ανάρια-ανάρια,
μα μοιάζεις μ’αξεδίλιατου ονείρου απομεινάρια.
Αλέξανδρος Παπαδάκης και Αλέξανδρος Αγγελάκης. Ζευγάρι από τα λίγα, χωρίς πολλά-πολλά. Απολαύστε τους… σε παρέα.

Στο σύθαμπο τση θύμησης θωρρώ σε ανάρια-ανάρια,
μα μοιάζεις μ’αξεδίλιατου ονείρου απομεινάρια.
Ο Παύλος Μυριδάκης είναι ένας πολυσυζητημένος λυράρης με ιδιαίτερο στυλ (προσέξτε τον τρόπο που κρατά τη λύρα και τα δαχτύλια του) που για πολλά χρόνια απείχε από τα “μουσικά δρώμενα”, για λόγους που δε γνωρίζω.
Σε αυτό το βίντεο, γυρισμένο το Δεκαπενταύγουστο του 1991, οι Μέλαμπες, “δείχνουν το δρόμο” του πως ήταν και πως θα έπρεπε να είναι οι παρέες και τα γλέντια. Τα όργανα στη μέση, χωρίς ενισχυτές (όποιος θέλει ακούσει – οι άλλοι ας κάτσουν σπίτι τους ή ας πλησιάσουν να συμμετέχουν), οι μαντιναδολόγοι, κοντά στα όργανα και ο χορός γύρω τους. Μπράβο!
Τί να πει κανείς για τον Λεωνίδα Κλάδο. Από τις κορυφαίες λύρες της Κρητικής μουσικής. Σχετικά πρόσφατα, βρέθηκε στην Αθήνα, σε εκδήλωση του συλλόγου Κρητών Ιλίου και απέδειξε ότι ακόμα και τώρα που τα χρόνια έχουν περάσει, παραμένει κορυφαίος. Ενας από τους τελευταίους εν ζωή δασκάλους, απολαυστικός όπως πάντα. Τον συντροφεύει στο τραγούδι, ο Γιάννης Κακλής.
Εχω ξαναγράψει για τη συνεργασία του Μανώλη Κακλή με τον Ζαχαρία Μελεσανάκη, στο δίσκο του 1980, με τίτλο “Καταδικάστηκα“. Ο συγκεκριμένος δίσκος περιέχει 3 μελωδικότατα συρτά. Ενα από αυτά είναι και το “Στην ωραιότερη στιγμή“.
Στην ωραιότερη στιγμή εφθείρενε η ζωή μου
γι’αυτό εκαταδικάστημε για πάντα το κορμί μου.
Audio clip: Adobe Flash Player (version 9 or above) is required to play this audio clip. Download the latest version here. You also need to have JavaScript enabled in your browser.
Το βίντεο που ακολουθεί, βιντεοσκοπήθηκε πριν από 20 χρόνια, το 1990 στο Μόντρεαλ του Καναδά και προέρχεται από το αρχείο του Γιώργου Μπορμποδάκη.
Δύο νεαροί, τότε, καλλιτέχνες, ο Νίκος Ζωϊδάκης και ο Μιχάλης Τζουγανάκης …σεληνιάζονται. Δύο νέοι, που ξεχειλίζουν από ταλέντο και το χαρίζουν απλόχερα στους ομογενείς του Καναδά. Δύο νέοι, που αποδεικνύουν ότι τα ντραμς, τα keyboards και το μπάσο (που χρησιμοποιούν αμφότεροι στη μετέπειτα πορεία τους), δεν χρειάζονται, όταν υπάρχει ταλέντο. Δεν χρειάζονται, γιατί μπουκώνουν τις μελωδίες της λύρας, του λαούτου και του τραγουδιού και δημιουργούν “θόρυβο” εκεί που δεν χρειάζεται.

Τον Κυριάκο Σταυριανουδάκη, τον πρωτάκουσα πριν από 3-4 χρόνια στο γάμο του καλού φίλου και συγχωριανού Φραγκίσκου Μπριλάκη στην Ιεράπετρα. Τον ξαναθυμήθηκα, όταν κυκλοφόρησε τη δισκογραφική του δουλειά, “Στου κύκλου τα γυρίσματα” αλλά αφορμή για το άρθρο στάθηκε η προτροπή του φίλου (και επίσης συγχωριανού) Κωστή Βασιλάκη, που μου είπε “γράψε κάτι γι’αυτό το κοπέλι”.
Ακούγοντας, όμως το λαούτο του Σταυριανουδάκη και την ιδιαίτερη φωνή του, τελικά κατέληξα στο “τί να πει κιανείς γι’αυτό το κοπέλι”!!
Σητεία. Η μουσικά υποβαθμισμένη και παραμελημένη γωνιά της Κρητικής γης. Ταυτόχρονα, όμως η περιοχή με τις πιο πλούσιες μελωδίες, τις περίφημες Σητειακές κοντυλιές. Βασικό μουσικό όργανο το βιολί με συνοδεία το μαντολίνο, την κιθάρα, το νταουλάκι και τελευταία το λαούτο. Από την εποχή του Μινωϊκού πολιτισμού στην περιοχή της Σητείας έχομε μεγάλα αστικά κέντρα, όπως ήταν η Ζάκρος, το Παλαίκαστρο. Η κάθοδος των Δωριέων στην Κρήτη ανάγκασε τους αυτόχθονες Ετεόκρητες Μινωϊτες να αποσυρθούν στα ενδότερα και συγκεκριμένα στην περιοχή της Σητείας ίδρυσαν ένα αστικό κέντρο, την Πραισσό. Στην αρχαιότητα ο Μύσων, ένας από τους επτά σοφούς της αρχαίας Ελλάδος ήταν από τη Σητεία. Τη σκυτάλη στην πνευματική ανάπτυξη της περιοχής κατά την Ενετοκρατία, ανέλαβε ο Βιτσέντζος Κορνάρος. Αυτή η μικρή αναφορά στον παρελθοντικό πνευματικό πλούτο, δείχνει και την ψυχική ευαισθησία των Σητειακών για την Κρητική μουσική παράδοση.
Μεγάλες μουσικές μορφές της παραδοσιακής Κρητικής μουσικής γεννήθηκαν και δημιούργησαν στη Σητεία. Ο Ηλίας Οικονομάκης, γνωστός βιολάτορας από τη Σητεία, στο βιβλίο του « ο Αγώνας για την μουσική παράδοση της Ανατολικής Κρήτης », προσπαθεί να καταγράψει τους Σητειακούς λαϊκούς μουσικούς οργανοπαίκτες. Η ταξινόμηση έγινε από εμάς με βάση την ημερομηνία γέννησης. Τα στοιχεία που παραθέτει ο συγγραφέας ξεκινούν από το δεύτερο μισό του 19ου αιώνα και φτάνουν μέχρι το 1962. Η μελέτη αυτών των μουσικών μπορεί να γίνει πιο εύκολη αν τους χωρίσομε σε δυο χρονικές περιόδους με βάση την επιρροή τους από τον Ευστράτιο Καλογερίδη καθώς η μουσική του παρουσία ήταν καταλυτική για τη μετέπειτα πορεία όχι μόνο της Σητειακής, αλλά και ολόκληρης της παραδοσιακής Κρητικής μουσικής.