cretan music – mantinades

Τη Σούλα Δασκαλομαρκάκη δεν την έχω ακούσει σχεδόν ποτέ. Αρα δεν είμαι σε θέση να εκφέρω άποψη. Αντίθετα, τη Γεωργία Νταγάκη, εκτός από τη δισκογραφία (που δε με ενθουσίασε) έτυχε να την ακούσω πριν από 2 (μπορεί και 3 χρόνια) στο Οινωδείο στο Ρέθυμνο. Από εκείνη τη βραδιά δε θα ξεχάσω την καταπληκτική διασκευή του “Συρτού του Ροδινού” που έπαιξε τις μικρές ώρες όταν πλέον είχαμε μείνει στο μαγαζί 6-7 άνθρωποι. Εγώ, ο φίλος μου ο Κωστής (Κωστή θυμάσαι;) και μια παρέα με τους γονείς, τους θείους και το νονό της Γεωργίας! Ισως το γεγονός, ότι είχαμε μείνει τόσο λίγοι και μέσα σε αυτούς, άνθρωποι του συγγενικού της περιβάλλοντος, να την έκαναν να νιώσει άνετα, ώστε να “παραλλάξει” ένα συρτό που λίγοι έχουν “το θάρρος” να τον αγγίξουν και πολύ περισσότερο να τον αλλάξουν.

Εχω ακούσει (κι αν έχω ακούσει) το συρτό του Ροδινού, από χίλιους-μύριους λυράρηδες, αλλά εκείνη η διασκευή που άκουσα από τη Νταγάκη, εκείνο το βράδυ, με “ανατρίχιασε”. Την παραδέχτηκα (για αυτό που μπορεί να παίξει). Της έβγαλα το καπέλο (όχι ως κύριος, αλλά ως ακροατής). Τις έδωσα τα συγχαρητήριά μου (κάτι που δεν κάνω συχνά).

Εκείνη τη διασκευή, δεν την ξανάκουσα και δε νομίζω ότι την έχει βγάλει στη δισκογραφία (Γιωργία, είναι κάτι που πρέπει να κάνεις). Αν’αυτής όμως βρήκα ένα πολύ παλιότερο βίντεό της, μαζί με τη Σούλα Δασκαλομαρκάκη, να παίζουν τη συρτουδάρα του Σκορδαλού “Γιάντα ο αναστεναγμός” (ένας ιδιαίτερος σκοπός που παίζεται από τη βουργάρα), που είναι αρκετό για να καταλάβει ο καθένας το ταλέντο αυτής της κοπελιάς. Το ότι το “χαραμίζει” τη λύρα της με τις συνεργασίες που κάνει (μην παρεξηγηθώ… εννοώ ότι δεν είναι Κρητικές και με αυτές δε μπορεί ν’αποδώσει την Κρητική λύρα και μουσική όπως μπορεί) είναι άλλο θέμα συζήτησης. Ομως εδώ που τα λέμε… σε μια σωβινιστικά “ανδρική” Κρήτη, που να σταθεί η κακομοίρα σε γλέντια και σε γάμους της;

Εχει και άλλο »