cretan music – mantinades

από το περιοδικό ΟΑΣΙΣ

Εκ Ρεθύμνου ορμώμενος, Μυλοποταμίτης, γεννήθηκε στο χωριό Κάλυβος, μία ανάσα από τα Ανώγεια, γενέθλιο τόπο και του Νίκου Ξυλούρη, ο οποίος τον επηρέασε σε μεγάλο βαθμό. Ήταν κοντά 16 χρόνων όταν ξεκίνησε να παίζει λαούτο και να τραγουδά για πρώτη και τελευταία φορά μακριά από την πολυαγαπημένη του Κρήτη.

Έχει συνεργαστεί με μεγάλους λυράρηδες της Μεγαλονήσου, όπως οι Λεωνίδας Κλάδος, Νίκος Βενιανάκης, Νίκος Σωπασής, Μανώλης Αλεξάκης, Ζαχαρίας Μελασσανάκης, αλλά η συνάντησή του με τον Θανάση Σκορδαλό, την τεράστια αυτή προσωπικότητα της κρητικής μουσικής, αποτελεί σταθμό στην προσωπική του πορεία.

Μόλις ολοκλήρωσε τις εμφανίσεις του ο δημιουργός στο κέντρο Κρήτη, ενώ βρίσκεται στο στάδιο της προετοιμασίας ενός ακόμα δίσκου, συνδυάζοντας το έντεχνο στοιχείο της ελληνικής μουσικής με την κρητική δημοτική, με τους μόνιμους συνεργάτες του Γιώργη Χαλκιαδάκη, Γιώργο Χαλκιαδάκη, Δημήτρη Αλμπαντάκη και Νίκο Γκαλονάκη. Στον ελεύθερό του χρόνο κατασκευάζει μουσικά όργανα, και εκτός από λαούτο παίζει μαντολίνο, μαντόλα και λύρα.

Τι κάνει το κρητικό τραγούδι τόσο ενεργό και ξεχωριστό;
Όλα τα είδη της μουσικής μας έχουν κάτι ξεχωριστό. Η διαφορά στο κρητικό τραγούδι είναι ότι υπάρχει εξέλιξη. Ασχολούνται νέοι μουσικοί, φτιάχνουν μαντινάδες, καταπιάνονται με τα παραδοσιακά όργανα ή μαθαίνουν και να τα φτιάχνουν. Υπάρχει ανάλογη εξέλιξη και στον στίχο, που περιγράφει την καθημερινότητα. Πολλά, βέβαια, οφείλουμε και στους παλιούς.

Εχει και άλλο »

Εδώ δεν έχουμε κάτι το συνηθισμένο. Εξ’αλλου από αυτό το blog, δεν ακούτε και δεν βλέπεται κάτι το συνηθισμένο. Τουλάχιστον αυτό θα ήθελα να πιστεύω.

Ομως, μία “σύμπραξη” των Μανωλιούδη, Χαλκιαδάκη με τον Κονταρό είναι κάτι που δε μπορεί να βρεθεί στη δισκογραφία. Μπορεί όμως να βρεθεί σε γάμους στην Κρήτη! Σε γάμους που το μεράκι ή οι “υποχρεώσεις” του γαμπρού, της νύφης ή των γονιών τους, μπορούν  να δημιουργήσουν μουσικά σχήματα που είναι δύσκολο να συναντηθούν με κάποιο άλλο τρόπο.

Στο 12λεπτο mp3 που ακολουθεί, από μία τέτοια ζωντανή ηχογράφηση, από γάμο, δεν θ’ακούσετε τον Κονταρό,εκτός από τα “ώπα του” και τη δεύτερη φωνή που “κατά περιόδους” κάνει στον Μανωλιούδη. Ομως ήταν και αυτός εκεί. Εξω από τα συνηθισμένα του. Ακολουθώντας τη μελωδία της λύρας του Χαλκιά και τη βροντεράδα της φωνής του Μανωλιούδη. Ομορφα, ταπεινά, αφήνοντας του “κατέχοντες” να πάρουν τον πρώτο ρόλο.

Εχει και άλλο »

Ακυκλοφόρητη ζωντανή ηχογράφηση, τέλειας ποιότητας, από γλέντι που έγινε στα Χάρκια Ρεθύμνου, τον Ιανουάριο? στις 25 Ιανουαρίου 2002 (Κωστή βοήθα – δε θυμούμαι), σε ηχογράφηση του φίλου Γιώργη Γαβαλά. Οι δυό Γιώργηδες (Μανωλιούδης, Χαλκιαδάκης), μαζί με τον Χαμογιώργη (αυτός είναι Μανώλης ) είχαν ανέβει στα Χάρκια για να παίξουν αφιλοκερδώς για την κοπή της πίττας του συλλόγου του χωριού. Η βραδιά εκείνη ηχογραφήθηκε σε mini disc. Γιώργηδες δεν μας ακούσατε… θα έπρεπε να το βγάλετε σε CD!

Μαύρο μου, μαύρο, μαύρο μου, μαύρο μου μαυροπούλι,
αγάπα με να σκάσουνε στη γειτονιά μας ούλοι!

Audio clip: Adobe Flash Player (version 9 or above) is required to play this audio clip. Download the latest version here. You also need to have JavaScript enabled in your browser.

Ενα από τα καλύτερα δίδυμα της Κρητικής μουσικής, ο Γιώργος Μανωλιούδης και ο Γιώργος Χαλκιαδάκης, γιόρτασαν τα 15 χρόνια της συνεργασίας τους με την κυκλοφορία του αλμπουμ τους “15 χρόνια“.

Από αυτό το άλμπουμ, προσωπικά ξεχώρισα τον αργό συρτό “Ο κόσμος δε με βάνει”, κυρίως για τις φοβερές μαντινάδες του.

Ο κόσμος δε με βάνει μπλιο, δε με χωρούν οι τόποι

Audio clip: Adobe Flash Player (version 9 or above) is required to play this audio clip. Download the latest version here. You also need to have JavaScript enabled in your browser.