cretan music – mantinades

Ο Κώστας Μουντάκης γεννήθηκε στις 10 Φεβρουαρίου του 1926 στην Αλφά, χωριό της Επαρχίας Μυλοποτάμου, με τις περίφημες πέτρες (“αλφόπετρες”), τις ελιές, τις χαρουπιές και τους ονομαστούς γλεντζέδες. Ήταν το μικρότερο από τα επτά παιδιά του Νίκου και της Καλλιόπης Μουντάκη. Η καταγωγή της οικογενείας του είναι από τον Καλλικράτη Σφακίων και ο προπάππος του, ο Μανούσος, πρωτοπαλίκαρο του Χατζημιχάλη Νταλιάνη, σκοτώθηκε πολεμώντας τους Τούρκους στο Φραγκοκάστελλο στην Επανάσταση του 1827. Ο πατέρας του, που ήταν ικανός χορευτής αλλά και συνάμα καλός τραγουδιστής (είχε το παρατσούκλι “κελαϊδής”), πέθανε τρεις μόλις μήνες μετά την γέννηση του Κώστα. Τον βάφτισαν στην ιστορική Μονή του Αρκαδίου.

Τελείωσε το δημοτικό το 1938 και πέτυχε στο ημιγυμνάσιο Πανόρμου, όμως δεν μπόρεσε να συνεχίσει τις σπουδές του εξαιτίας της δύσκολης οικονομικής κατάστασης που βρισκόταν η οικογένεια του. Εξάλλου ήδη είχε αρχίσει να τον τραβάει η λύρα, που είναι το κυρίαρχο μουσικό όργανο όχι μόνο στο χωριό του αλλά και μέσα στο ίδιο του το σπίτι. Λύρα έπαιζαν ο μεγάλος του αδερφός, ο Νικήστρατος και ο νονός του ο Στουμπούρης, ενώ ο δάσκαλος του υπήρξε ο Μήτσος ο Καφάτος, ο καλύτερος δεξιοτέχνης του χωριού. Μία αυτοσχέδια λύρα από τάβλι, χορδές από ίνες “αθάνατου” και δοξάρι με τρίχες από ουρά γαϊδάρου ήταν το πρώτο του όργανο όπου “βοσκάκι ακόμα, κίνησε τα δαχτύλια του πάνω στις κοντυλιές της κρητικής μουσικής”.

Εχει και άλλο »

Δυστυχώς, δεν είμαι από τους τυχερούς που μπόρεσαν ν’ακούσουν τον Κώστα Μουντάκη ζωντανά. Ομως ακούγοντας (και όχι βλέποντας) αυτό το βίντεο, καταλαβαίνω απόλυτα γιατί οι παλαιότεροι τον εξυμνούσαν!!!

Σε αυτές τις ζωντανές βιντεοσκοπήσεις από τον Μόντρεαλ του Καναδά, πίσω στο 1990, παρέα με τον νεαρότερο Μιχάλη Τζουγανάκη και τον Γιάννη Κατάκη (δυστυχώς δε γνωρίζω το μικρό του όνομα ευχαριστώ Γρηγόρη), “διδάσκει” το πως παίζεται η λύρα και πως βγαίνει ο κόσμος στο κέφι!

Απολαύστε…

Εχει και άλλο »

Τέσσερα βίντεο, από εκπομπή της ΕΤ1 “Αυτή είναι η Κρήτη“, αφιερωμένη στο αηδόνι της Κρήτης Νίκο Μανιά. Ο Μανιάς μιλάει για τη ζωή του, τα γλέντια και τους γάμους, τους λυράρηδες που έχει συνεργαστεί.

Θα σταθώ σε ένα κομμάτι της συνέντευξής του που μιλάει για τα πανηγύρια και τους γάμους και λέει:
“Τότε τα γλέντια ήταν πιο ζεστά. Τώρα, τα πανηγύρια και οι γάμοι έχουν 1000-1500 άτομα. Τότε είχαν 150-200. Τραγουδούσαμε χωρίς μικρόφωνα και μας άκουγε ο κόσμος καλύτερα…
Θυμάμαι ότι κάναμε γλέντια με το μακαρίτη το Μουντάκη στο Ρέθυμνο και ήταν 80-100 άτομα. Πράγματι αισθανόμασταν το γλέντι. Εδά, δε γίνονται αυτά τα πράγματα. Να βλέπεις 1000-1500 ανθρώπους και στις 2 η ώρα να μην υπάρχει άνθρωπος! Φεύγουν… Αρα λοιπόν δεν τους ευχαριστεί.”

Στα video παίζει με τον Κώστα Μουντάκη, τον Μιχάλη Τζαγκαράκη και ένα νεαρό Στέλιο Μπικάκη, στην καλύτερη ίσως λύρα που έχω ακούσει από τον Μπικάκη (Στέλιο, έτσι θα έπρεπε να παίζεις πάντα).

Εχει και άλλο »

Τί να πω για ένα από τους θρύλους της Κρητικής μουσικής, τον Κώστα Μουντάκη; Τί να πω για το Νίκο Αλεφαντινό, ένα από τα καλύτερα λαούτα που πέρασαν από την Κρήτη;

Σε αυτό το βίντεο από εκπομπή της ΕΡΤ του 1988, ο Μουντάκης 2,5 χρόνια πριν πεθάνει και ένας νεαρός, τότε, Αλεφαντινός, παίζουν το “Σταφιδιανό σκοπό” και το “Ρεθεμνιανέ μου κατηφέ”. Απόλαυση!