cretan music – mantinades

Εχω πει στο παρελθόν, πως ο Ψαραντώνης δεν μου αρέσει. Δεν μου αρέσει, γιατί σύμφωνα με όσα έχω ακούσει, παίζει καταπληκτική λύρα…αλλά, σόταν θέλει. Δυστυχώς, εγώ προσωπικά, δεν τον έχω ακούσει μέχρι σήμερα να παίζει αυτή την “καταπληκτική λύρα”, εκτός από έναν πολύ παλιό του δίσκο βινυλίου, “Τα Πετραδολάκια”, που όμως, ακόμα και σε αυτόν… δεν μ’ενθουσίασε. Πείτε ότι θέτε, αλλά όσες φορές τον ακούω, στο αυτί μου ακούγεται μία λύρα, ακούρδιστη, από την οποία λείπει ολοκληρωτικά η μελωδικότητα.

Ομως, δε μπορώ, παρά να προσκυνήσω σε ορισμένους σκοπούς που έχει “σκαρώσει”. Και… για μένα ο κορυφαίος σκοπός του είναι ο συρτός “Γιάντα ‘σαι νύχτα σκοτεινή”. Οποιοι δε γνωρίζεται αυτή τη συρτουδάρα, αυτό το σκοπό “αναφοράς”, θα πρέπει να αναθεωρήσετε τη στάση σας απέναντι στην Κρητική μουσική!

Το συγκεκριμένο σκοπό, θυμάμαι να τον έχω ακούσει σε 4 διαφορετικές εκτελέσεις, μέσα από τη μουσική μου συλλογή. Εκτός από την “original” έκδοση του Ψαραντώνη, μία ακόμα φορά από το Νικηφόρο Αεράκη στην “Ανωγειανή παρέα Νο.2″, μία από ζωντανή ηχογράφηση του Μιχάλη Καλλέργη και μία από τον Γιώργη Σκορδαλό. Την τελευταία την θεωρώ κορυφαία. Ετυχε, όχι μόνο να την ακούσω, αλλά και να την γράψω σε mini disc, όταν ηχογραφούσα ένα γλεντάκι με τον αείμνηστο Μανώλη Περιστέρη στα τελευταία χρόνια της ζωής αυτού του μεγάλου (και δυστυχώς… αφανή λυράρη) και ο Γιώργης που εμφανίστηκε τις πρωϊνές ώρες, πιάνοντας τη λύρα, έπαιξε έξω από τα μικρόφωνα, τη συγκεκριμένη σκοπουδάρα, με έναν δικό του… μοναδικά μελωδικό τρόπο, που όταν τον άκουσα στο mini disc, ανατρίχιασα.

Εχει και άλλο »